ورود ممنوع

خیلی سال پیش تلوزیون یک برنامه ای نشان می داد که جواد یحیوی مجری آن بود .

برنامه یک دوربین مخفی بود ولی صرفا برای خنده و سرگرمی ساخته نشده بود و بار آموزشی هم داشت . مثلا یک گدایی را نشانده بودند زیر صندوق صدقات و با افرادی که به گدا پول می دادند مصاحبه می کردند که چرا وقتی صندوق صدقات هست به گدا کمک می کنی ؟

هرچند من با انداختن پول در صندوق هم موافق نیستم اما برنامه جالب و آموزنده ای بود .

در یکی دیگر از قسمت های این برنامه پسر بچه ای بود که سیگار دستش گرفته بود و از مردمی که سیگار دستشان بود درخواست فندک و کبریت می کرد و عکس العمل مردم را ضبط می کرد وقتی سیگار را دست بچه کوچک می دیدند .

یادم هست که در یکی از بخش های این برنامه ، در خانه ای باز بود و دوربین مخفی از آدم هایی که توی خانه سرک می کشیدند فیلم می گرفت و بعد هم مصاحبه و ....

از طرف می پرسیدند : آیا نگاه کردن به داخل خانه مردم کار درستی است ؟ آیا اگر در خانه شما باز باشد دوست دارید مردم از سر کنجکاوی به داخل خانه شما سرک بکشند ؟

و اکثریت هم با کمال شرمندگی عذرخواهی می کردند .

.

هنوز تاثیر آن بخش از دوربین مخفی در ذهن و روانم هست و هر وقت از جلوی در خانه ای رد

می شوم که درش باز است یاد آن برنامه می افتم . بحث نگاه به نامحرم و اینها نیست . قبول دارم که نگاه کردن از سر کنجکاوی یک عکس العمل غریزی و شاید ناخودآگاه باشد اما رعایت حریم شخصی دیگران مقوله ای جداست و ارتباطی هم به دین و مذهب ندارد و شاید عجیب باشد که که این اصل در جوامعی که از نظر ما بی دین و بی اعتقاد هستند بسیار بهتر از مملکت اسلامی ما رواج دارد و رعایت می شود .

ما باید خودمان را تربیت کنیم . فضولی با کنجکاوی فرق دارد . ما باید گاهی اوقات جلوی کنجکاویمان را بگیریم . وقتی کنجکاوی ما حریم شخصی و خصوصی دیگران را بشکند ، زشت و ناپسند و رذالت بار است .

دنیای پیشرفته امروز امکان دسترسی به دارایی های مادی و معنوی دیگران را سهل و آسان کرده است و گاهی سهل انگاری خودمان و اکثر اوقات فضولی و زیاده خواهی دیگران باعث می شود افرادی بر خلاف میل ما ، وارد حریم مان بشوند .

ما باید یاد بگیریم هر انسانی برای خودش حریم دارد .

پدر و مادری که بی اجازه وارد اتاق بچه هایشان می شوند .

برادری که دفتر خاطرات خواهرش را بدون اجازه می خواند .

زن و مردی که اسمسهای همسرشان را مخفیانه چک می کنند .

کسی که بی اجازه عکس های شخصی دوستانش را دید می زند و ....

ربطی ندارد که آدمها چقدر به هم نزدیک و با هم صمیمی باشند . وقتی به حریم همدیگر بدون اطلاع و اجازه تجاوز کنیم با دزدی که جیب دیگران را می زند یا جنایتکاری که به تن و جسم و مال دیگران تعرض می کند فرق چندانی نداریم .

حتما برایتان پیش آمده که دوستی از شما خواهش کند که فلش مموری اش را به کامپیوترتان وصل کنید و برایش فایلی بریزید . با باز کردن فلش می بینید تعدادی عکس خانوادگی در آن هست که شدیدا برای دیدنش کنجکاو می شوید یا اینکه دوستتان موبایلش را روی میز گذاشته و چند دقیقه بیرون می رود . دیدن فیلم ها و عکس و اسمسهای شخصی او بسیار وسوسه انگیزند .

درست مثل در باز همان خانه که خدمتتان عرض کردم .

اینجور وقتها بد نیست یادمان بیفتد که این شرایط ممکن است برای خودمان هم پیش بیاید .

بد نیست تصور کنیم که یکنفر آن بالا با دوربین مخفی دارد تماشایمان می کند .

ای کاش با دیگران همانطور رفتار کنیم که دوست داریم دیگران با ما رفتار کنند .

به خدا اگر توی زندگی ، همین یک اصل را رعایت کنیم دنیا گلستان می شود .